Mungkin antara ‘teori saintifik’ paling pelik yang pernah dipertimbangkan ialah teori mengenai kemungkinan Bumi ini berongga. Salah satu teori terawal seumpamanya telah dikemukakan pada tahun 1692 oleh Edmund Halley.

Edmund Halley merupakan seorang ahli astronomi Inggeris yang bijak; pengiraan matematik beliau berjaya meramalkan kepulangan komet yang kini dinamakan sempena nama beliau. Halley amat tertarik dengan medan magnet Bumi. Beliau mendapati arah medan tersebut berubah sedikit demi sedikit dari semasa ke semasa, dan satu-satunya penjelasan yang dapat beliau berikan ialah kewujudan bukan sekadar satu, malah beberapa medan magnet. Halley mula percaya bahawa Bumi ini berongga dan di dalamnya terdapat sfera kedua yang mempunyai medan magnetnya sendiri. Malah, bagi menjelaskan kesemua perubahan dalam medan tersebut, Halley akhirnya mengusulkan bahawa Bumi sebenarnya terdiri daripada kira-kira empat sfera, yang tersusun satu di dalam yang lain.

Halley juga berpendapat bahawa bahagian dalam Bumi dihuni oleh hidupan dan diterangi oleh atmosfera yang bercahaya. Beliau menganggap fenomena aurora borealis, atau cahaya utara, berpunca daripada gas ini yang terlepas keluar melalui kerak nipis di kawasan kutub.

APAKAH YANG ADA DI TENGAH-TENGAH BUMI?

Sepanjang 6,371 kilometer dari permukaan ke pusat Bumi, sekelilingnya adakah BENAR-BENAR PADAT?

Adakah semuanya dalam ‘teori’ ini bersifat pseudosains?

MistisFiles menyiasat lebih dalam misteri ini…

BACA SELANJUTNYA.

Institusi Diraja dan kedaulatan undang-undang merupakan dua tiang utama yang menyokong sistem Raja Berperlembagaan serta demokrasi berparlimen di Malaysia. Apabila tercetus situasi yang melibatkan tafsiran perundangan bertembung dengan perintah atau titah diraja, perhatian seluruh negara pastinya akan tertumpu kepada bagaimana konflik kognitif tersebut diselesaikan tanpa menjejaskan keharmonian perlembagaan.

Isu mutakhir yang menyaksikan Perdana Menteri meminta Peguam Negara untuk segera menghadap Yang di-Pertuan Agong bagi memohon ampun serta menjelaskan kekosongan atau kerumitan undang-undang telah membuka lembaran baharu dalam wacana pentadbiran keadilan negara. Rentetan peristiwa ini bukan sahaja mempamerkan ketegasan pihak istana dalam mempertahankan prerogatif diraja, malah menunjukkan komitmen pihak eksekutif dan perundangan dalam memastikan setiap ketetapan dilaksanakan mengikut landasan perundangan yang betul.

Menariknya, ada pihak berpandangan, AGC yang dijadikan kambing hitam, kini terpaksa ‘disembelih’ kerana ‘plan A’ tak menjadi. Adakah benar demikian?

M.O menulis…

BACA SELANJUTNYA.

Dua agama yang menimbulkan konsep reinkarnasi ini sebenarnya berbeza pandangan. Hindu berkata, kamu adalah jiwa abadi (roh, atman) yang sedang dalam perjalanan panjang untuk pulang ke rumah. Kamu akan terus mengembara dari satu kehidupan ke kehidupan yang lain sehingga kamu sedar siapa dirimu yang sebenar. Buddha pula berkata, kamu sebenarnya tiada jiwa abadi yang mengembara. ATMAN ITU TIDAK ADA. 

Apa yang kamu panggil diri itu hanyalah aliran yang berubah-ubah. Penderitaan wujud kerana kamu berpegang teguh kepada aliran itu seolah-olah ia kekal. Apabila kamu melepaskan genggaman itu, maka pengembaraan itu akan berakhir.

Pendapat siapakah yang paling masuk dek akal?

Sebenarnya kedua-duanya betul HANYA pada pandangan mereka. Ibarat orang buta memegang gajah. Setiap bahagian yang dipegang adalah betul NAMUN BUKAN MENJELASKAN KESELURUHAN BENDA. 

BACA SELANJUTNYA.

Menurut tradisi, pengasas agama Buddha ialah seorang penganut Hindu bernama Siddhattha, putera kepada raja daripada klan Sakya yang mendiami kawasan kaki pergunungan Himalaya.

Beliau kadangkala dirujuk sebagai Sakyamuni (‘muni’ bermaksud orang bijaksana), kadangkala sebagai Tathagata (secara harfiah bermaksud “Dia yang telah tiba, atau pergi, setakat ini”), dan lebih lazimnya sebagai Gotama Buddha. Istilah ‘Buddha’ merupakan satu gelaran, bukan nama peribadi. Gotama digelar sebagai Buddha selepas mencapai Pencerahan, yang dikatakan berlaku pada tahun 528 SM di Bihar.

Selepas itu, beliau meninggalkan kehidupan berkeluarga dan menyebarkan ajarannya mengenai pembebasan daripada penderitaan serta pencapaian kedamaian hakiki, iaitu Nirvana.

Ajarannya dikenali sebagai Dhamma (dalam bahasa Sanskrit: Dharma), yang dirumuskan dalam Empat Kebenaran Mulia dan Jalan Mulia Berlapan…

Terdapat banyak aliran dan tokoh bijaksana di India pada 2,500 tahun yang lalu, namun ajaran mereka disampaikan secara lisan. Dhamma dalam agama Buddha tidak dicatatkan secara bertulis sehinggalah beberapa abad selepas ia mula disampaikan. Oleh itu, pelbagai teks dalam bahasa Sanskrit dan Pali yang didakwa mengandungi ajaran asal sebenarnya merupakan hasil evolusi; adalah mustahil untuk menentukan tafsiran mana – daripada pelbagai tafsiran yang berbeza itu, yang benar-benar mewakili bentuk asalnya yang tulen.

Apa yang pasti, falsafah asasnya mempunyai banyak persamaan dengan gagasan-gagasan yang lazim pada masa itu. Ia juga menunjukkan kemiripan tertentu dengan gerakan Jainisme yang wujud pada zaman yang sama.

Tindakan memisahkan diri daripada ritualisme Hindu bukanlah satu inovasi yang unik; begitu juga dengan penubuhan satu golongan biarawan – ia bukanlah sesuatu yang baharu. Pelbagai aliran lain telah pun tersusun dalam bentuk kumpulan biarawan pengembara, dan sudah menjadi adat bagi mereka untuk berkumpul secara berkala bagi menyampaikan ajaran masing-masing di khalayak ramai. Penganut Buddha pada peringkat awal turut mengikuti corak yang lazim ini.

Sudah tentu, mereka melakukan beberapa pengubahsuaian; antaranya ialah penolakan terhadap amalan pertapaan yang sangat keras, yang diamalkan oleh sesetengah aliran lain.

BACA SELANJUTNYA.

Orang kanan satu parti baharu telah mendedahkan sesuatu yang menggemparkan tentang sumber kewangan parti lamanya. Persoalannya, adakah dakwaannya benar?

Berjuta-juta wang diagihkan kepada ketua-ketua cabang! Dari mana datangnya duit yang banyak ini?

M.O menulis…

BACA SELANJUTNYA.

Terdapat kaitan antara Mafia Korporat, sindiket penyeludupan (menyeludup penceroboh Rohingya, Chin dan lain-lain) dan politikus serta penguatkuasa yang korup.

Semasa Rafizi Ramli berada di dalam kerajaan, dia tahu semua ini, namun mendiamkan diri atas kepentingan peribadi. Selepas dibuang  partinya, barulah dia bersuara.

Pertanyaan sekali lagi, mengapa dia tidak bersungguh-sungguh bersuara semasa masih dalam kerajaan?

BACA SELANJUTNYA.

Menurut maklumat dari Datuk Seri Rafizi Ramli baru-baru ini, isu mafia korporat di Malaysia ini bukan sekadar kes jenayah kolar putih atau rasuah biasa. Beliau menyifatkannya sebagai satu skandal luar biasa di mana sindiket jenayah terancang didakwa telah menyusupi dan MEMPERALATKAN AGENSI PENGUATKUASAAN.

Persoalannya, mengapa beliau tidak bersungguh-sungguh mendedahkan isu ini semasa masih dalam kerajaan?

BACA SELANJUTNYA.

Di sebalik bangunan pencakar langit yang tersergam di Kuala Lumpur, deretan pejabat korporat yang mewah dan urus niaga bernilai jutaan ringgit, wujud satu persoalan yang wajar direnungkan: sejauh manakah dunia perniagaan yang sah boleh dimanipulasi untuk melindungi kegiatan jenayah terancang?

Dalam sesetengah kes, kegiatan penyeludupan bukan sekadar melibatkan individu yang mengangkut barang merentasi sempadan secara haram, tetapi turut bergantung pada rangkaian perantara, syarikat, pegawai yang korup dan individu berpengaruh yang mampu menyediakan perlindungan kepada kegiatan tersebut.

 BACA SELANJUTNYA.