Menurut tradisi, pengasas agama Buddha ialah seorang penganut Hindu bernama Siddhattha, putera kepada raja daripada klan Sakya yang mendiami kawasan kaki pergunungan Himalaya.

Beliau kadangkala dirujuk sebagai Sakyamuni (‘muni’ bermaksud orang bijaksana), kadangkala sebagai Tathagata (secara harfiah bermaksud “Dia yang telah tiba, atau pergi, setakat ini”), dan lebih lazimnya sebagai Gotama Buddha. Istilah ‘Buddha’ merupakan satu gelaran, bukan nama peribadi. Gotama digelar sebagai Buddha selepas mencapai Pencerahan, yang dikatakan berlaku pada tahun 528 SM di Bihar.

Selepas itu, beliau meninggalkan kehidupan berkeluarga dan menyebarkan ajarannya mengenai pembebasan daripada penderitaan serta pencapaian kedamaian hakiki, iaitu Nirvana.

Ajarannya dikenali sebagai Dhamma (dalam bahasa Sanskrit: Dharma), yang dirumuskan dalam Empat Kebenaran Mulia dan Jalan Mulia Berlapan…

Terdapat banyak aliran dan tokoh bijaksana di India pada 2,500 tahun yang lalu, namun ajaran mereka disampaikan secara lisan. Dhamma dalam agama Buddha tidak dicatatkan secara bertulis sehinggalah beberapa abad selepas ia mula disampaikan. Oleh itu, pelbagai teks dalam bahasa Sanskrit dan Pali yang didakwa mengandungi ajaran asal sebenarnya merupakan hasil evolusi; adalah mustahil untuk menentukan tafsiran mana – daripada pelbagai tafsiran yang berbeza itu, yang benar-benar mewakili bentuk asalnya yang tulen.

Apa yang pasti, falsafah asasnya mempunyai banyak persamaan dengan gagasan-gagasan yang lazim pada masa itu. Ia juga menunjukkan kemiripan tertentu dengan gerakan Jainisme yang wujud pada zaman yang sama.

Tindakan memisahkan diri daripada ritualisme Hindu bukanlah satu inovasi yang unik; begitu juga dengan penubuhan satu golongan biarawan – ia bukanlah sesuatu yang baharu. Pelbagai aliran lain telah pun tersusun dalam bentuk kumpulan biarawan pengembara, dan sudah menjadi adat bagi mereka untuk berkumpul secara berkala bagi menyampaikan ajaran masing-masing di khalayak ramai. Penganut Buddha pada peringkat awal turut mengikuti corak yang lazim ini.

Sudah tentu, mereka melakukan beberapa pengubahsuaian; antaranya ialah penolakan terhadap amalan pertapaan yang sangat keras, yang diamalkan oleh sesetengah aliran lain.

BACA SELANJUTNYA.